Oświetlenie

Łuczywo to bardzo stara firma oświetlania wnętrz, która stosowana była w okresie średniowiecza i jeszcze długo po nim. Generalnie rzecz biorąc, łuczywem nazywamy narzędzie, które miało służyć jako oświetlenie wnętrz i pomieszczeń. Jego budowa była bardzo prosta, służyła niemal jako lampa, ponieważ opierała się na kiju, który był niewielkiej długości, natomiast na jego jednym z końców znajdowały się włosy lniane, które były nasączone substancją, która dawała się łatwo zapalić i tym samym sprawdzała się jako oświetlenie. Inna nazwa łuczywa to niestety nie lampa, ale głównie żagiew i pochodnia, aczkolwiek z terminologią łuczywa możemy spotkać się częściej. Łuczywo nie mogło być stosowane w pomieszczeniach zamkniętych albo zbyt małych, pod warunkiem, że pomieszczenie takie posiadało wentylację. Dzięki łuczywu można było odpędzać dziką zwierzynę, między innymi wilki i niedźwiedzie, które bardzo często napadały na ludzi i zabijały ich. Z niechlubnej części historii pochodni i łuczywa, należy wspomnieć o podpalaniu zajętych przez najeźdźców wiosek. Zwyczaj ten gościł szczególnie w tradycji tatarskiej.